Oog hebben voor kunst als publiek goed betekent dat je systematisch met een deel van de kunst de publieke ruimte opzoekt. Om zo aan de beslotenheid van de concertzaal of het museum te ontkomen. Vooral dan ontstaat een gedeelde ervaring en krijgt kunst maatschappelijke betekenis.Aan welke voorwaarden moeten kunst en kunstbeleid voldoen om deze taak invulling te geven? Welke obstakels en hindernissen ontmoet je daarbij? In dit essay werkt de auteur van KUNST MOET, OOK IN TIJDEN VAN CHOLERA zijn opvattingen verder uit en houdt hij een pleidooi voor een blijvende inspanning, ook vanuit de overheid, voor de culturele dimensie van een vrije samenleving.Thije Adams is voormalig topambtenaar op het Ministerie van WVC en OCW. Hij was er onder meer Directeur Algemeen Cultuurbeleid en Directeur Internationale Betrekkingen. Momenteel is hij werkzaam als zelfstandig adviseur en publicist op het snijvlak van kunst, cultuur en beleid. Bij Van Gennep publiceerde hij eerder KUNST MOET, OOK IN TIJDEN VAN CHOLERA (derde druk) en samen met Frans Hoefnagel KUNSTBELEID IN TIJDEN VAN CHOLERA.