Goede zorg is iets essentieel anders dan het verschaffen van een consumptiegoed. De kwaliteit van zorg wordt in hoge mate bepaald door de bejegening van de cliënt/patiënt en de betrokkenheid die de zorgverlener toont: het draait niet alleen om herstel, zoals in het medische verhaal, maar ook om het accepteren van en het leren leven met de ziekte. In het verhaal van de cliënt/patiënt vormt levensbeschouwing of spiritualiteit een essentieel onderdeel; het bestaan en de omgang met ziekte, gezondheid, leven en dood krijgen (mede) hierdoor vorm.In 'Kwaliteit van zorg' buigen de wetenschappers Verkerk, Smeets, Eefsting en Niendieker zich in vier kernartikelen vanuit verschillende disciplines over de geschetste achtergrond. Zij behandelen vragen als: `Wat is goede zorg?, `Welke competenties veronderstelt goede zorg bij professionals?, `Hoe kijkt de patiënt aan tegen goede zorg?, `Wat is de relatie tussen het zorgconcept en de zorgverlener? en `Onder welke voorwaarde is zorg meer dan een kostenpost?. In de acht daaropvolgende hoofdstukken vindt reflectie op deze vier artikelen plaats door Zock (geestelijke zorg), Leget (medische en zorgethiek), Waaijman (spiritualiteit), Suurmond (theoloog, therapeut en ervaringsdeskundige), Post (sociale geneeskunde), Jochemsen (medische ethiek), Bilo (geneeskunde) en Van Leeuwen (verpleegkunde en spiritualiteit). De genoemde auteurs plaatsen in hun bijdragen een kritische kanttekening bij een automatische uitvoering van kwaliteitssystemen en professionele richtlijnen, bij de onderliggende zorgconcepten en de daaraan gelieerde zorgpraktijken.'Kwaliteit van zorg' biedt artsen, verpleegkundigen, geestelijk zorgverleners en anderen die in de zorg werkzaam zijn een brede oriëntatie op de centrale stelling dat kwaliteit van zorg onmogelijk is als de cliënt/patiënt niet zelf in beeld komt en diens levensbeschouwing niet wordt meegenomen in de behandeling en zorg.