In de enorme variëteit aan menselijke gedragingen nemen lachen en huilen een bijzondere plaats in. Het is zelfs de vraag of ze niet beter als non-gedragingen kunnen worden gezien, omdat mensen juist lachen en huilen als ze het antwoord schuldig blijven. Bij lachen en huilen gaat het om een zich overgeven aan onbeheersbare lichamelijke processen. Dat was dan ook de kwalificatie die Helmuth Plessner er aan gaf in zijn beroemde boek uit 1941.

In dit boek gaat Willem Koops na wat er typisch menselijk is aan lachen en huilen. Jan van Hooff toont en betoogt dat apen (chimpansees) wel degelijk lachen. Marcel van Aken legt het verband tussen lachen en huilen en persoonlijkheid en temperament. Giselinde Kuipers laat in haar bijdrage over humor zien dat mensen in staat zijn om het lachen te manipuleren. Ad Vingerhoets loopt in zijn onderzoek naar de oorzaken van huilen aan tegen het evolutionaire raadsel van de menselijke traan. Mariken Spuij en Paul Boelen presenteren hun onderzoek naar en aanpak van pathologische rouw. Alle auteurs leggen de nadruk op de ontwikkelings- en opvoedingsprocessen die bij lachen en huilen een rol spelen.

Lachen en huilen is bedoeld voor een breed publiek dat zich interesseert voor de menselijke emoties, voor vreugde en verdriet.