Het plan voor deze bundel ontstond twee jaar geleden tijdens een Marokkaans huwelijksfeest waar we samen te gast waren. De uitbundigheid van vooral de eerste generatie Marokkaanse vrouwen was opvallend. Vol overgave stortten zij zich in het feest: dansend, schreeuwend, joelend. Aan het eind van de avond, toen hun mannen buiten stonden te wachten, trokken zij hun kleren recht, verborgen hun haren en liepen met zedige blikken de feestzaal uit, hun dagelijks leven in.
Wij bedachten hoe weinig we eigenlijk van deze vrouwen weten. We zien hen op straat, hebben een mening over hen, maar hun verhalen horen we niet. Zij zijn de moeders van grote gezinnen, de vrouwen van de eerste gastarbeiders, maar ook pioniers, die hun land verlieten voor een betere toekomst.
Wie zijn zij? Hoe zag hun jeugd eruit? Wat verwachtten zij van hun leven in Nederland? En wat is daarvan uitgekomen? Hun verhalen bleken verrassend divers; soms bizar, ontroerend en grappig, maar ook schrijnend. Na afloop hebben we hun dochters gevraagd hoe zij hun moeder zien, en wat er na generatie veranderd is.