De politiek roept sinds kort burgers en organisaties op actief en zelfstandig mee te werken aan de integratie van migranten en vluchtelingen. Ook in het lokale integratiebeleid staat het begrip 'eigen verantwoordelijkheid' centraal. Voor gemeenten, voor algemene instellingen, maatschappelijke organisaties en zelforganisaties van allochtone burgers brengt deze nadruk op eigen verantwoordelijkheid nieuwe rollen en verwachtingen mee.

In de publicatie Leiden en loslaten: varianten van lokaal integratiebeleid brengt de onderzoekster Saskia Tempelman een viertal ideaaltypische bestuursstijlen in beeld die gemeenten kunnen toepassen bij de toedeling van maatschappelijke verantwoordelijkheid: een elitair-democratisch model, een liberaal, een communitaristisch en een republikeins model. Voorts formuleert zij een aantal dilemma's uit de hedendaagse bestuurspraktijk.

Deze publicatie geeft politici, ambtenaren, bestuurders en professionals van (zelf)organisaties inzicht in de (noodzakelijke) keuzes die gemeenten maken: welke bestuursstijlen worden gehanteerd en wat zijn de gevolgen daarvan voor de rollen van verschillende gemeentelijke en maatschappelijke actoren? Leiden en loslaten verheldert en bevordert de keuzes in de bestuurspraktijk van gemeenten op het terrein van het multi-etnisch integratiebeleid.