Waarom zegt een Leienaar bedeen als hij meteen bedoelt? Wat is er zo apart aan amparrt en fambrriek? Weet je uit welke wijk een Leienaar komt als hij khomt zegt met een duidelijke h achter de k? En wat steekt er achter het fascinerende zinnetje dan slacht je mèi wat? Hoe raakte het van oorsprong Engelse woord bledder (leren voetbal, hoofd, grote vrouwenborst) in Leiden verzeild? Wat heeft een Leienaar als hij 'hu' heeft en hoeveel koop je voor 'twee blanke'?

Op deze en andere vragen geeft dit Leids Woordenboek een antwoord. Het is een boeiende tocht door een ingewikkeld taallandschap waarin vooral veel sporen zijn te vinden van de taal van de vluchtelingen en uitwijkelingen (met name Vlamingen, Walen en Fransen, maar ook Engelsen en Duitsers), die vanaf eind zestiende eeuw in Leiden onderdak hebben gevonden. Dat levert woorden op als dederre, hazegrauw, kuurresierr, moeskoppe en pleie.