Het aantal mensen dat in Nederland en in Nederlands-Indië de Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt, wordt steeds geringer. Een jeugd met bezetters, razzias en rampokkers, onderdrukking en onderduikers, laat onuitwisbare herinneringen achter. Enno van Linge heeft de pen opgepakt en gebeurtenissen die hij in die oorlogsjaren heeft meegemaakt beschreven. Samen met zijn echtgenote Monique, die onder moeilijke omstandigheden Nederlands- Indië heeft verlaten, zijn ze in de jaren van de wederopbouw van Nederland aan het werk gegaan, hebben een gezin gesticht en zijn in “the middle of nowhere” een huis in Zuid-Frankrijk gaan bouwen. Daar, met uitzicht op de Pyreneeën, hebben ze een weg aangelegd en een stuk grond ontgonnen, een groentetuin en een zwembad in de rotsen uitgehouwen en daar twintig pensioenjaren doorgebracht als God in Frankrijk.