Op 1 januari 1567 liet koning Filips II per decreet afkondigen dat de Spaanse morisken (tot het christendom bekeerde moslims) verplichtte hun gewoonten en kledingswijze aan te passen aan die van de “oude christenen” van het land. De morisken van Granada reageerden door de wapens op te nemen. De opstand werd neergeslagen door de latere Landvoogd van de Lage Landen, Don Juan van Oostenrijk, maar een herstel van een vreedzame samenleving van beide groepen bleek niet meer mogelijk. Veertig jaar later werden de honderdduizenden morisken het land uit gezet.

De opstand van de morisken vormt de achtergrond voor dit poëtische drama uit de zeventiende eeuw, waarin een aangrijpend verhaal van liefde, schande en wraak tevens dient om vraagstukken aan de orde te stellen die heden ten dage actueler zijn dan ooit: verdraagzaamheid, etnische diversiteit, en de samenleving van cultureel verschillende groepen.

De vertaling wordt voorafgegaan door een voorwoord waarin hispanist Erik Coenen de historische context van de toneelhandeling toelicht. Coenen vertaalde eerder bij Papieren Tijger het meesterwerk van Calderón, 'Het leven is droom'.