Rond het midden van de vijftiende eeuw schreef de minderbroeder Hendrik Herp een mystiek meesterwerk: de Spieghel der volcomenheit. Het was het enige werk dat deze bestuurlijke en spirituele leider van de franciscaanse observantiebeweging in de volkstaal zou schrijven. De taal stond een snelle verspreiding van de tekst niet in de weg. Herps Spieghel werd een ongekend internationaal succes. In Literatuur en observantie beschrijft Anna Dlabaová dit succes, dat zich afspeelt tegen de achtergrond van een brede religieuze vernieuwing in middeleeuws Europa. De lezer maakt kennis met een wereld waarin het strenge observantie-ideaal hand in hand ging met de verspreiding van nieuwe teksten onder religieuzen en leken. Persoonlijke contacten en netwerken van kloosters, drukkers en leken zorgden ervoor dat de verspreiding van literatuur een nieuwe impuls kreeg. Het verhaal van Herps Spieghel weerspiegelt deze nieuwe dynamiek.