Catalogus
Omslag van Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis Deel 3
Achterkant van Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis Deel 3

Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis Deel 3 38 jaar ambulancehulpverlening

Paperback223 pagina’sNederlandsLeverbaarDeel 3 →
Inhoudsopgave VoorwoordInleidingSlagaderlijke bloeding Te zwaar voor het balkon Het is een aanname Ik zie het niet meer zitten De lunchroom Woordvindingsstoornis Aardbeienjam Die patiënt nemen we gewoon mee Kleine moeite…Groot plezierDat been is niet meer te redden! Oerend hardIs dit het einde? Je bent jong en je kunt …niks meer RepatriëringBest mistig hierEen boom voor de motor Solo zonder bodem Vrouw van arts onwelALS is afwachten Militaristisch optredenJe kletst uit je nekGeknikte beademingsbuisGebeurt het mij ook?Bromfiets contra tractorIs het voor jou de eerste keer? Een beest is nooit te vertrouwenVerkeerde inschatting? Genoeg is genoeg Artikel 5 Ga lekker je wijf vervelen Zoekt en Gij zult vinden Een letter maakt wel degelijk het verschil Beademing versus BBQKortere routeNog niet misschienHanden thuis!Ik spuit…jij trektDe dood kent vele facettenHet plotselinge gevaarVeel te hoog Het is bij ons echt niet andersLet op je kind Agressie?Zwaarder straffen?...Laat me niet lachen!Trainen is het sleutelwoordHet is weer zoverStelletje ettersHelp broeder, ik stik…Dit boek, alsmede de twee voorafgaande boeken, zouden verplichte leesstof moeten zijn voor jonge mensen in opleiding voor dit soort zware beroepen binnen de publieke sector.“Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis deel 3” is het laatste deel van deze reeks. In de afgelopen veertig jaar is er veel meer gebeurd dan er in de voorgaande boeken beschreven kan worden.Niet alle verhalen zijn voor publicatie geschikt omdat het enerzijds inside informatie betreft en anderzijds omdat het de privacy van patiënten en/of nabestaanden kan schenden. De verhalen welke beschreven zijn komen rechtstreeks uit de praktijk. Elke hulpverlener zal er (deels) zijn persoonlijke ervaringen in herkennen. Voor buitenstaanders is het niet alleen een blik achter de schermen maar ook een inkijk in de belevingswereld van de auteur cq hulpverlenerHet menselijke leed veroorzaakt door de impact van een ongeval of overlijden is voor ons een momentopname maar voor patiënten, familieleden en/of nabestaanden is het vaak het begin van een lang en zwaar revalidatie traject. Een ieder van ons zal op zijn eigen manier de betrokkenen de beste hulp bieden die hij/zij kan geven. Het belang van een goede hulpverlening heeft bij elke hulpverlener de hoogste prioriteit.Binnenkort zal er van deze auteur nog een boek verschijnen over een geheel ander onderwerp. Hierover zal de lezer via sociale media geïnformeerd worden.Niet elke situatie kunnen we naar onze hand zetten. Voor en tijdens onze aanwezigheid overlijden er patiënten. Niet elke reanimatie verloopt succesvol en niet elke zwaargewonde patiënt overleeft een ernstig ongeval. Te vaak worden we geconfronteerd met patiënten die vroegtijdig overlijden. Het geeft een machteloos gevoel als een patiënt zich zonder enige aankondiging en volslagen in paniek aan je vastklampt en in zijn doodsangst roept: “Broeder help me dan…ik stik! Dat is iets waar je nooit aan went!
Recensies
Ik heb het manuscript van begin tot eind met interesse gelezen. Als oud-politieman met 43 jaar ervaring dacht ik altijd dat ik erg veel menselijk leed en heftige situaties heb meegemaakt. Er bestaat blijkbaar nog een overtreffende trap, namelijk de ambulancebroeder. Qua heftigheid zal er niet zo’n enorm groot verschil zijn, maar wel qua kwantiteit. Ongelooflijk, ik heb me tijdens het lezen vaak afgevraagd, hoe kan een mens dit in godsnaam verwerken? Blijkbaar ben jij ertoe in staat. En ik geloof dat dit zeer zeker te maken heeft met de manier waarop jij werkt. Professioneel, met veel kennis en inzicht, empathisch, daadkrachtig en ook nog met de nodige humor. Dat jij zeker niet van graniet bent, blijkt wel uit de wijze waarop jij reageert als er een patiënt onder jouw handen toch sterft. Zeer indrukwekkend beschreven. Zoals eigenlijk alle verhalen. Jouw boeken en dus ook dit, geeft de lezer niet alleen een inkijkje in jouw werk als ambulancebroeder, maar houdt lezers ook een spiegel voor over hoe om te gaan met hun eigen gezondheid, over verwachtingen, over de bejegening van ambulancepersoneel en hulpverleners in zijn algemeenheid. Jij durft je ook kwetsbaar op te stellen door iets te laten zien van jouw rebelsheid jegens wet- en regelgeving en protocollen. Maar ook jegens leidinggevenden, waarvan jij op voorhand weet dat niet alles wat jij daarover schrijft, in dank zal worden afgenomen. Dit boek, alsmede de twee voorafgaande boeken, zouden verplichte leesstof moeten zijn voor jonge mensen in opleiding voor dit soort zware beroepen binnen de publieke sector. Politici zouden allemaal met de neus op de feiten worden gedrukt bij het lezen van jouw boeken. Maar ja, menselijk leed en heftige ervaringen worden door elk mens anders ervaren. Ook dat is een vaststaand feit. Politici zijn vooral geschokt, terwijl ze nergens persoonlijk of letterlijk bij betrokken zijn. Natuurlijk ontbreekt ook de nodige zwarte humor niet in dit boek. Voortreffelijk ingepast binnen die poel van ellende. Dat humor ook soms zeer ongepast kan zijn maak jij duidelijk in het verhaal over de ‘fake overval’, in scene gezet door collega’s om andere collega’s middels een zogenaamde grap te grazen te nemen. Kortom, een boek dat zeer de moeite van het lezen waard is. De opzet om het verhaal te vertellen in korte hoofdstukken, elk met een eigen thema, maakt dat je doorlopend nieuwsgierig bent naar een nieuw verhaal.
Jacques Smeets — Jacques Smeets — 16 april 2019
In het kort
Trefwoorden

Lijkt op dit boek

NSTC 500340430 · CB-relatie 7182718 · Bijgewerkt 6 augustus 2026
Bestel bij bol → · € 25,99
← Terug naar resultaten
Omslag van Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis Deel 3
Achterkant van Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis Deel 3

Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis Deel 3

38 jaar ambulancehulpverlening
Inhoudsopgave VoorwoordInleidingSlagaderlijke bloeding Te zwaar voor het balkon Het is een aanname Ik zie het niet meer zitten De lunchroom Woordvindingsstoornis Aardbeienjam Die patiënt nemen we gewoon mee Kleine moeite…Groot plezierDat been is niet meer te redden! Oerend hardIs dit het einde? Je bent jong en je kunt …niks meer RepatriëringBest mistig hierEen boom voor de motor Solo zonder bodem Vrouw van arts onwelALS is afwachten Militaristisch optredenJe kletst uit je nekGeknikte beademingsbuisGebeurt het mij ook?Bromfiets contra tractorIs het voor jou de eerste keer? Een beest is nooit te vertrouwenVerkeerde inschatting? Genoeg is genoeg Artikel 5 Ga lekker je wijf vervelen Zoekt en Gij zult vinden Een letter maakt wel degelijk het verschil Beademing versus BBQKortere routeNog niet misschienHanden thuis!Ik spuit…jij trektDe dood kent vele facettenHet plotselinge gevaarVeel te hoog Het is bij ons echt niet andersLet op je kind Agressie?Zwaarder straffen?...Laat me niet lachen!Trainen is het sleutelwoordHet is weer zoverStelletje ettersHelp broeder, ik stik…Dit boek, alsmede de twee voorafgaande boeken, zouden verplichte leesstof moeten zijn voor jonge mensen in opleiding voor dit soort zware beroepen binnen de publieke sector.“Maar ik heb helemaal geen centjes voor de begrafenis deel 3” is het laatste deel van deze reeks. In de afgelopen veertig jaar is er veel meer gebeurd dan er in de voorgaande boeken beschreven kan worden.Niet alle verhalen zijn voor publicatie geschikt omdat het enerzijds inside informatie betreft en anderzijds omdat het de privacy van patiënten en/of nabestaanden kan schenden. De verhalen welke beschreven zijn komen rechtstreeks uit de praktijk. Elke hulpverlener zal er (deels) zijn persoonlijke ervaringen in herkennen. Voor buitenstaanders is het niet alleen een blik achter de schermen maar ook een inkijk in de belevingswereld van de auteur cq hulpverlenerHet menselijke leed veroorzaakt door de impact van een ongeval of overlijden is voor ons een momentopname maar voor patiënten, familieleden en/of nabestaanden is het vaak het begin van een lang en zwaar revalidatie traject. Een ieder van ons zal op zijn eigen manier de betrokkenen de beste hulp bieden die hij/zij kan geven. Het belang van een goede hulpverlening heeft bij elke hulpverlener de hoogste prioriteit.Binnenkort zal er van deze auteur nog een boek verschijnen over een geheel ander onderwerp. Hierover zal de lezer via sociale media geïnformeerd worden.Niet elke situatie kunnen we naar onze hand zetten. Voor en tijdens onze aanwezigheid overlijden er patiënten. Niet elke reanimatie verloopt succesvol en niet elke zwaargewonde patiënt overleeft een ernstig ongeval. Te vaak worden we geconfronteerd met patiënten die vroegtijdig overlijden. Het geeft een machteloos gevoel als een patiënt zich zonder enige aankondiging en volslagen in paniek aan je vastklampt en in zijn doodsangst roept: “Broeder help me dan…ik stik! Dat is iets waar je nooit aan went!
Recensies
Ik heb het manuscript van begin tot eind met interesse gelezen. Als oud-politieman met 43 jaar ervaring dacht ik altijd dat ik erg veel menselijk leed en heftige situaties heb meegemaakt. Er bestaat blijkbaar nog een overtreffende trap, namelijk de ambulancebroeder. Qua heftigheid zal er niet zo’n enorm groot verschil zijn, maar wel qua kwantiteit. Ongelooflijk, ik heb me tijdens het lezen vaak afgevraagd, hoe kan een mens dit in godsnaam verwerken? Blijkbaar ben jij ertoe in staat. En ik geloof dat dit zeer zeker te maken heeft met de manier waarop jij werkt. Professioneel, met veel kennis en inzicht, empathisch, daadkrachtig en ook nog met de nodige humor. Dat jij zeker niet van graniet bent, blijkt wel uit de wijze waarop jij reageert als er een patiënt onder jouw handen toch sterft. Zeer indrukwekkend beschreven. Zoals eigenlijk alle verhalen. Jouw boeken en dus ook dit, geeft de lezer niet alleen een inkijkje in jouw werk als ambulancebroeder, maar houdt lezers ook een spiegel voor over hoe om te gaan met hun eigen gezondheid, over verwachtingen, over de bejegening van ambulancepersoneel en hulpverleners in zijn algemeenheid. Jij durft je ook kwetsbaar op te stellen door iets te laten zien van jouw rebelsheid jegens wet- en regelgeving en protocollen. Maar ook jegens leidinggevenden, waarvan jij op voorhand weet dat niet alles wat jij daarover schrijft, in dank zal worden afgenomen. Dit boek, alsmede de twee voorafgaande boeken, zouden verplichte leesstof moeten zijn voor jonge mensen in opleiding voor dit soort zware beroepen binnen de publieke sector. Politici zouden allemaal met de neus op de feiten worden gedrukt bij het lezen van jouw boeken. Maar ja, menselijk leed en heftige ervaringen worden door elk mens anders ervaren. Ook dat is een vaststaand feit. Politici zijn vooral geschokt, terwijl ze nergens persoonlijk of letterlijk bij betrokken zijn. Natuurlijk ontbreekt ook de nodige zwarte humor niet in dit boek. Voortreffelijk ingepast binnen die poel van ellende. Dat humor ook soms zeer ongepast kan zijn maak jij duidelijk in het verhaal over de ‘fake overval’, in scene gezet door collega’s om andere collega’s middels een zogenaamde grap te grazen te nemen. Kortom, een boek dat zeer de moeite van het lezen waard is. De opzet om het verhaal te vertellen in korte hoofdstukken, elk met een eigen thema, maakt dat je doorlopend nieuwsgierig bent naar een nieuw verhaal.
Jacques Smeets — Jacques Smeets — 16 april 2019
In het kort

Lijkt op dit boek

Alles bekijken →
NSTC 500340430 · CB-relatie 7182718 · Bijgewerkt 6 augustus 2026