In het afgelopen decennium is zich binnen de Nederlandse non-profitsector een nieuw type organisatie gaan manifesteren, de zogenoemde maatschappelijke onderneming. Hierbij valt vooral te denken aan private non-profitorganisaties in de maatschappelijke dienstverleningssectoren gezondheidszorg, woningcorporaties, onderwijs en welzijn. Organisaties in deze sectoren zijn meer fundamenteel gaan nadenken over de manier waarop zij zich maatschappelijk zouden willen positioneren. Dat heeft ertoe geleid dat zij zich onder het nieuwe label van de ‘maatschappelijke onderneming’ zijn gaan presenteren en zich als zodanig zijn gaan gedragen. Maatschappelijke ondernemingen hebben een eigen positie en identiteit in ons maatschappelijk bestel. Waar het gaat om het bedrijfsmatig handelen en de wijze van ondernemen van maatschappelijke ondernemingen is de term ‘maatschappelijk ondernemen’ ingeburgerd geraakt. Wezenskenmerk van maatschappelijk ondernemen is de gerichtheid op een extern, maatschappelijk doel.
In Maatschappelijke ondernemingen wordt een aanzet voor een andere benadering van maatschappelijk ondernemen gepresenteerd, een benadering vanuit de invalshoek van betekenisgeving en organiseren. De auteur laat zien dat deze andere benadering kan leiden tot grotere effectiviteit van het maatschappelijk ondernemen. Zo kan er onder meer strijdigheid mee worden voorkomen tussen wat maatschappelijke ondernemingen zeggen te willen bereiken en de wijze waarop ze dat willen bereiken.