'Mag ik mijn fiets terug' is het verhaal van een journalist die zich na een leven vol reizen terugtrekt op een kleine boerderij vlak over de Duitse grens. Zelf groeide hij op in het naoorlogse Nederland tijdens de jaren van wederopbouw, toen Duitsers nog 'moffen' waren en de grenzen tussen 'goed' en 'fout' scherp werden getrokken. Zijn nieuwe woonplaats, in een veengebied dat ooit als het Duitse Siberië gold, confronteert hem met nieuwe vragen over daders en slachtoffers. En het brengt herinneringen terug aan andere oorlogen en ontmoetingen met helden en verraders in andere conflicten. Dan ontdekt hij dat op een steenworp van zijn huis duizenden krijgsgevangenen omkwamen in het veen. En dat de oorlog nog altijd voortleeft in zijn dorp. Wat wist zijn ruim tachtigjarige buurvrouw van de vijftien concentratiekampen rondom haar huis? Of was zij zelf ook slachtoffer? En wie waren de oorspronkelijke bewoners van zijn boerderij? Nazi's? In de hal van zijn huis, onder vele lagen behang, vindt hij een geschilderd hakenkruis. Die vondst markeert het begin van een speurtocht die de schrijver confronteert met de schuivende grenzen van zijn eigen moraal.