In een oogwenk kan zich een heel mensenleven afspelen.
Henk van der Horst beschrijft in Een mannentraan op indringende wijze
zo'n ogenblik.
In dit familiedrieluik wordt betekenis gegeven aan de ongrijpbaarheid
van ons bestaan. Een bestaan waar ieder mens het middelpunt van meent
te zijn. Een leven dat echter letterlijk niets is in de immense grootheid
van ruimte en tijd, maar tegelijkertijd ook alles. Na het verstrijken van
de beperkte tijd van ons bestaan zal uiteindelijk iedereen opgaan in
het totale Niets.
Een mannentraan is een beklemmend drieluik van een vader, een moeder
en een zoon tijdens hun gevecht met leven en dood. Een aangrijpend
familiedrama vanuit drie geheel uiteenlopende levensopvattingen
geschreven. Het is een roman over verlies, verdriet en passie, over seks,
godsdienst en dood..