In een oogwenk, in razendsnel ogenblik kan zich een heel mensenleven afspelen.
Henk van der Horst beschrijft in "Uit het leven gegrepen" op indringende wijze zo'n ogenblik. In dit familiedrieluik weet de schrijver betekenis te geven aan de ongrijpbaarheid van het menselijk bestaan. Een bestaan waar een ieder mens het middelpunt van denkt te zijn. Een leven dat echter letterlijk niets is in de immense grootheid van ruimte en tijd, maar tegelijkertijd ook alles. Alles wat wij hebben, alles waar wij voor leven, alles waar wij hier op deze aarde voor zijn. Maar na het verstrijken van de beperkte tijd van ons bestaan zal iedereen uiteindelijk opgaan in totaal niets.
Na zijn romandebuut "Het Geuroffer" en het aangrijpende boekje "Wim" nu de roman "Uit het leven gegrepen", waarin Henk van der Horst in een drieluik een vader een moeder en een zoon tijdens hun gevecht met het leven en de dood beklemmend beschrijft. Een roman over verlies, verdriet en passie, over sex, godsdienst en dood. Een adembenemend familiedrama vanuit drie geheel uiteenlopende levensopvattingen beschreven.