Marcel Reijerman (1958) heeft onder de titel 'Kijken naar een tekenaar die het zichzelf moeilijk maakt' een serie van veertien tekeningen gemaakt, elk met houtskool en conté op Ingris papier. Galerie Wit presenteert deze nieuwe serie in een expositie met ook werken van zeven andere tekenaars, waaronder Marlies Appel, Arno Kramer en Rinke Nijburg. Reijerman tekent een tekenaar, in dit geval een door een wolk van haren omgeven tekenares, die eigenlijk niet aan dat eigenwijs kijkende mannetje in dat vreemde pak wil laten zien waar ze mee bezig is. Dat mannetje, de observator, de alweter zonder zelf te kunnen tekenen, de recensent dus, wordt al een beetje ingepakt door de streng haren die uit de boomstronk groeit. Dit wordt vast een positieve recensie. In de serie 'Kijken naar een tekenaar die het zichzelf moeilijk maakt', gaat het steeds om twee figuren; de tekenaar die zich letterlijk in allerlei bochten wringt om iets van een tekening te kunnen maken en de met een hautaine blik kijkende beschouwer. Op speelse maar niet mis te verstane wijze schetst Reijerman de verhouding tussen de ploeterende kunstenaar en de vaak makkelijk oordelende criticus, een pas de deux van ongelijken. De fantasie en beeldtaal van Reijerman heeft gelijkenis met die van generatiegenoot Hans Lemmen, www.hanslemmen.nl Beiden zijn begiftigd met een oeverloze fantasie waarin mens en natuur in een bijna frivole relatie tot elkaar staan. Maar de details zijn veelzeggend, daarin komt het verhaal of beter gezegd, komen de verhalen tot uitdrukking, zo ook in deze tekening. Reijerman en Lemmen tekenen vrij plat, het centraal perspectief is van ondergeschikt belang en een horizon ontbreekt veelal. Er is in Reijermans tekeningen geen boven of onder, geen achter of voor, geen waarheid of illusie, het is er allemaal, in één gedroomde tekening. En dat is mooi, vooral ook omdat er geen sprake is van een eenduidige verbeelding, laat staan van een eenduidige verklaring van wat we zien. Het roept vragen op, een snel oordeel is uit den boze. Dat alles dankzij het feit dat de tekenaar het zichzelf moeilijk maakt. Bij Galerie Wit in Wageningen, t/m 13 juli 2014.