MATEO FALCONE: deel 19 in de reeks PERLOUSES van Franse korte verhalen en essays.
Het verhaal Mateo Falcone droeg oorspronkelijk als ondertitel Mœurs de la Corse, ‘Corsicaanse zeden’. De zeden die erin worden geschilderd zijn die van een archaïsche plattelandssamenleving waar de traditie van de eremoord nog bestaat. Verraad is een doodzonde en de familie-eer heilig – opvattingen die ook vandaag de dag in de mediterrane wereld hun tol nog eisen.
Het gegeven voor Mateo Falcone gaat terug op een waargebeurd voorval: in het begin van de 19de eeuw werd een herder door verwanten om het leven gebracht omdat hij een deserteur had verraden. Mérimée heeft dit hoogdramatische gegeven verwerkt tot een compact verhaal, in bewoordingen die zo nuchter zijn en op een toon die zo laconiek is, dat Mateo Falcone zijn keel­snoerende werking nog altijd niet mist.
PROSPER MÉRIMÉE [1803-1870] geldt als een van de toon­aangevende korteverhalenschrijvers uit de Franse literatuur. Mateo Falcone is het eerste verhaal dat hij publiceerde, in 1829.
Vertaald en van een nawoord voorzien door JAN PIETER VAN DER STERRE