MAX LIEBERMANN EN ZIJN NEDERLANDSE KUNSTENAARSVRIENDEN
De Duitse schilder en graficus Max Liebermann was een Europeaan 'avant la lettre', maar met Nederland had hij een zeer bijzondere band. Vanaf 1872 tot aan de Eerste Wereldoorlog bracht hij bijna ieder jaar een groot deel van de zomer in ons land door en zijn ontwikkeling tot een van de belangrijkste impressionisten buiten Frankrijk was voor een groot deel te danken aan de invloeden die hij hier onderging, zowel van de schilderkunst uit de 'Gouden', 17de eeuw (met name van het werk van Frans Hals), als van het werk van de Nederlandse kunstenaars met wie hij in contact kwam.
In dit boek wordt, voor het eerst op zo'n uitvoerige wijze, aan de hand van meer dan 170 afbeeldingen beschreven hoe die ontwikkeling verliep en hoe de wisselwerking was van zijn werk met dat van zijn Nederlandse collega's, onder wie Jozef en Isaac Isra en Jan Veth, met wie hij zeer goed bevriend was, en verder o.a. Jacob en Willem Maris, Anton Mauve, Georg Breitner, Jan Toorop, Willem Witsen en Vincent van Gogh.