Neem Bep. Zet opgelucht de asbus van haar laatste echtgenoot op de schoorsteenmantel. Trakteert zichzelf op een weekje Torremolinos om haar vrijheid te vieren en gaat toch weer voor de bijl. Neem de moeder van Tonny, die met onzichtbaar, maar hardnekkig plakband tot in eeuwigheid is verbonden met haar homofiele zoon. Of Marc, die in de schoolbank mijmert over het perfecte meisje. Hoor ‘Daantje van de Wijvendief’ zeggen: ‘Mijn vader is altijd bezopen en mijn moeder is Rooms Katholiek’. En luister éven naar Sabijn, die op de hoek een croquet gaat trekken en bij thuiskomst haar man morsdood aantreft op ‘t tapijt. Ach... mensen hebben elkaar zoveel te vertellen.