"Sommige kinderen van NSB'ers leefden in en na de oorlog in een hel. Op het leven van een van hen baseerde Elmer den Braber deze roman. Zeer de moeite van het lezen waard." Ad van Liempt - journalist, auteur & historicus. Tevens bedenker van de succesvolle TV documentaire reeks 'Andere Tijden'

"Mijn vader was een NSB'er is een prachtig beeldend verhaal dat je niet meer loslaat. Tijdens het lezen denk je voortdurend: Wat zou ik hebben gedaan?" Emile Ratelband - ondernemer en mediapersoonlijkheid. Lees achterin het boek meer over zijn jeugd en familiegeschiedenis

Het is knap dat een jonge auteur in deze tijd zo'n boek schrijft over een beladen hoofdstuk uit de Tweede Wereldoorlog. Elmer den Braber weet met dit boek jong en oud te boeien. Hoewel het boek geschikt is voor jong en oud sluit het door de inhoud en schrijfstijl nauw ook zeker aan bij de belevingswereld van jongeren. Het is dan ook uitermate geschikt voor de laatste klassen van het voortgezet onderwijs. Annemieke Kamoschinski - Portegies Zwart, vrijwilliger bij het Nationaal Monument Kamp Vught

Boeken kunnen je heel diep raken. En dat deed dit boek ook. Niet omdat ik familie ben van een NSB'er (niet zover ik weet) maar omdat ik in februari mijn vader verloor. Omdat ik een fantastische liefhebbende vader had. En omdat Elsa in dit boek ook een fantastische en liefhebbende vader heeft en deze verliest. Met dat verschil: haar vader was een NSB'er en de reden van én oorzaak van zijn dood is te afschuwelijk voor woorden. Terwijl Elsa gewoon onbezorgd kind had moeten zijn, kwam ze terecht in een oorlog, tussen volwassenen die hartverscheurende keuzes moesten maken, die hele grote gevolgen hadden voor al hun familieleden. Elsa wordt er in meegesleurd en komt uiteindelijk zelf voor hele heftige keuzes te staan. Het boek is heel indringend, heel heftig en terwijl je het leest, kun je je niet voorstellen dat zulke dingen echt zijn gebeurd, dat ons land ruim 70 jaar terug zich echt in die situatie bevond. Dat heb ik altijd als ik over gruwelijkheden uit de oorlog lees. Ik had er trouwens geen idee van dat de nasleep voor nakomelingen van NSB'ers zo heftig is, zelfs nu nog (!) en ook wist ik niet dat het om zoveel mensen ging. Wat is het eigenlijk idioot dat kinderen aangerekend worden voor wat hun ouders gedaan hebben. Maar het laat zien dat die oorlog diepe wonden heeft veroorzaakt. Het boek leest als een trein en eigenlijk vind ik de schrijfstijl een beetje Young Adult. Maar dat maakt het boek zeker niet minder. Ik kon het niet meer wegleggen. Het verhaal vertoeft afwisselend in het heden en verleden, waardoor het allemaal net niet te heftig wordt. Ik vind de hoofdstukken in het heden een aangename adempauze. Aan het eind van het verhaal (voor 99% fictie) volgt een opsomming van cijfers van gebeurtenissen rondom dit thema. Daarna volgen een paar waargebeurde verhalen van 'echte' kinderen van NSB'ers, waaronder het verhaal van Emile Ratelband. Ook die verhalen raken diep. Eigenlijk was ik onwetend op dit gebied, maar dit boek heeft me iets geleerd. Ook wat betreft de kant van de NSB'ers. De schuld ligt uiteindelijk bij de oorlog. Niemand kan met oorloog omgaan. Aanrader!

Ria: Het verhaal nodigt uit tot lezen en laat zich vlot lezen. Het gaat er eigenlijk over hoe een oudere dame die de oorlog heeft meegemaakt met grote geheimen rondloopt. Zij vertelt haar verhaal aan haar kinderen, ze vindt dat zij hier recht op hebben. Ze vertelt een spannend oorlogsverhaal waar haar kleinkinderen ademloos naar luisteren. Het is een verhaal wat je wel aan het denken zet, waarom hoorde je altijd dat iemand fout was in de oorlog? Het waarom van deze vraag wordt hier goed beantwoord. Maar dat het zo'n grote nasleep heeft in de desbetreffende families, daar heb ik nooit bij stilgestaan. De schaamte, de gevangenisstraffen en waarom deden ze het? Vaak om hun familie en hun kinderen de oorlog te doen overleven. De vraag is iets goed of slecht valt voor mij in het niet als ik aan alles denk wat er in dit boek staat. De kinderen van de NSB ouders werden ondanks dat ze in hun onschuld er niets aan konden doen in tehuizen gestopt. Vreselijk en ze moesten hun hele leven er mee rond sjouwen. Wat zou jij doen is dan de hamvraag. Ik weet het niet... Dit boek zou op alle scholen gelezen moeten worden! We weten van de Jodenvervolging en de verschrikkelijke gebeurtenissen van de oorlog. Daar hebben we over gelezen op school, we hebben geschiedenis gehad. Meestal hadden we het dan over de mensen die fout waren in de oorlog, natuurlijk waren ze er. Mijn opa en oma spraken altijd over de NSB'ers, die hadden het meegemaakt! Maar wij, de generaties die er na kwamen, wisten wij veel. Daarom is het goed om het eens te lezen, vooral als je nagaat dat er nog vele kinderen rondlopen met deze erfenis. Over het boek verder kan ik zeggen dat het nog wat verrassingen in petto heeft! Maar dat ga ik natuurlijk niet vertellen. Gewoon lezen! Ik dacht dit wordt weer zo'n oorlogsboek, maar ik heb mij vergist, ik beoordeel het als een roman. Nogmaals: laat de kinderen op scholen dit lezen, zodat de oorlog niet vergeten zal en mag worden. Want het werkt door alle generaties heen.

De cover; Prachtige cover. Heel duidelijke situatieschets van een van de bepalende gedeeltes in het boek. De cover krijgt van mij een 9 (1-10) Het verhaal; In de herfst van haar leven begint Elsa Aaldering steeds meer te worstelen met haar familieverleden. Ze is een dochter van een NSB'er en dit feit heeft een heel nadrukkelijke stempel gedrukt op haar leven. Niet alleen tijdens de oorlogsjaren, maar ook de rest van haar leven. Zelfs haar kinderen hebben geleden onder het feit dat hun opa een NSB'er was. Ook al zijn zij na de oorlog geboren. Op een familiefeestje, waar haar oudere broer, haar kinderen met hun partners, en kleinkinderen aanwezig zijn, besluit ze om haar verhaal te gaan vertellen. Ze neemt ons terug in de tijd naar de jaren van Duitse bezetting. Ze woonde als tiener samen met haar ouders en drie broers in Weesp. Haar vader had een kruidenierswinkel daar. Elsa ging naar de plaatselijke lagere school en speelde dagelijks met haar hartsvriendin Anna. Thuis werd naar de Engelse en Duitse radio geluisterd en haar ouders probeerde zo goed mogelijk voor hun gezin te zorgen. Ondanks de bezetting, leek de oorlog ver weg. De geur van chocolade van de Van Houten fabriek zweefde dagelijks door de lucht en de zaken in de kruidenierswinkel liepen goed. Naarmate de oorlog vorderde begon men ook in Weesp de gevolgen te ondervinden. De klandizie begon uit Duitse soldaten te bestaan, inwoners moesten met bonnen gaan betalen en de regels van de Duitse bezetter werden steeds duidelijker zichtbaar. Welke gevolgen hebben deze nieuwe regels voor het gezin Aaldering? Hoe gaan de gezinsleden om met al deze nieuwe regels en de gevolgen er van? Hoe reageert de Weepser bevolking op deze opgelegde regels en beperkingen? Heeft het invloed op de vriendschap tussen Elsa en Anna? Komt men alle antwoorden te weten nu Elsa besloten heeft om haar familiegeschiedenis uit de doeken te doen? Komen er ook voor Elsa onverwachte aanvullingen naar boven van haar broer en kinderen? Mijn mening; Elmer den Braber heeft een erg fascinerend, spannend, boek geschreven over een deel van onze geschiedenis dat vaak doodgezwegen is. Hij brengt met prachtige personages, en gebeurtenissen vermengd met historische feiten een uitstekend boek tot leven. Je voelt de sfeer in huize Aaldering en hun kruidenierswinkel. Je waant jezelf Elsa, zo invoelend en beeldend heeft hij dit verhaal opgetekend. De waanzin van de oorlog, waarin niets zwart/wit is. Hij zet je tot denken. Wat zou jij gedaan hebben? De behoefte om het verleden dood te zwijgen uit angst, schaamte of om gewoon maar te vergeten. De volgende generaties die verantwoordelijk worden gehouden voor de acties en daden van hun ouders. Je voelt de onmacht daarvan van het papier spatten. Het verhaal van Elsa heeft een aantal onverwachte wendingen waarvan je de haren overeind gaan staan. Waardoor je af gaat vragen wat zou ik in deze situatie gedaan hebben. De enorme impact van het pact tot zwijgen dat ze met haar man heeft gemaakt. Het wordt allemaal voortreffelijk beschreven. Ik kon maar een minpuntje ontdekken en dat waren een aantal schrijffoutjes in de tekst. Die vielen mij des te meer op, omdat het boek zo goed geschreven is. Ik zou dit boek aan een ieder willen aanraden en zelfs voor scholen zou ik dit boek als een klassikaal boek willen aanraden. Het nawoord met een viertal mensen, waaronder Emile Ratelband, die openhartig vertellen over hun ervaring als kind met een NSB of SS-familie is een zeer indrukwekkende toevoeging. Dit boek krijgt van mij dan ook een dik verdiende 5 sterren waardering.