In 'Mijn wilde tuin' beschrijft Meir Shalev zijn verhuizing naar de Vlakte van Jizreel in het noorden van Israël, waar hij een haveloos stuk grond aantreft. Hij legt een nieuwe tuin aan, met wilde bloemen, struiken en bomen, die hij liefdevol onderhoudt. Net als het schrijverschap vraagt tuinieren geduld: soms duurt het even voordat het schoonheid oplevert. Elke plant, elk dier dat Shalev ziet, brengt hem op gedachten en inzichten over het leven, de literatuur en koken.
'Mijn wilde tuin' van Meir Shalev bevat filosofische en humoristische bespiegelingen en is gelardeerd met recepten. Een zelfportret van de grootse Israëlische schrijver als tuinier, vol levenswijsheid en humor.
'De zijpaden die Shalev inslaat, lopen over een tapijt van kleurige bloemen en geurige kruiden, en zetten de lezer altijd af bij adembenemende vergezichten.' – De Morgen
