Van toezichthouders wordt steeds vaker verwacht dat ze informatie over hun toezicht en onder toezichtstaande organisaties publiceren. Dat doen ze om burgers in staat te stellen keuzes te maken, om ondertoezicht staande partijen te bewegen zich aan wet- en regelgeving te houden en om verantwoording afte leggen.Een veel gehoord argument voor transparantie over toezicht is dat dit bijdraagt aan het vertrouwen.Maar draagt transparantie wel bij aan het winnen van het vertrouwen van burgers? En doet het afbreukaan het vertrouwen in sectoren als de toezichthouder publiceert dat er veel mis is in de sector?In Vergroot transparantie vertrouwen in het toezicht? krijgt de lezer aan de hand van kwalitatieve enkwantitatieve analyses een diepgaand inzicht in de effecten van uiteenlopende vormen van transparantieop het vertrouwen van burgers in drie toezichthouders en sectoren. Dit boek laat zien dat transparantiebijdraagt aan het vertrouwen in de toezichthouder, zonder dat het afbreuk doet aan vertrouwen in eensector, zelfs als er sprake is van ‘slecht nieuws’. Er zijn echter wel verschillen tussen toezichtsdomeinen,waardoor in een aantal situaties andere communicatiestrategieën juist passender zijn.Dit is een uitgave in de reeks ‘Handhaving en Gedrag’.Handhaving en Gedrag is een interdepartementaal samenwerkingsprogramma en is opdrachtgevervoor gedragswetenschappelijk onderzoek relevant voor handhaving en naleving van regelgeving.Het programma bouwt aan wetenschappelijke kennis over mechanismen die ten grondslag liggen aannaleving of overtreding van regelgeving en de wijze waarop de overheid dit gedrag kan beïnvloeden.De centrale vraag is hoe het nalevingsgedrag van burgers, bedrijven en instellingen kan wordenverklaard vanuit de kenmerken en motieven van de doelgroep en de omgevingsfactoren, waaronderde handhaving. Daarmee draagt het programma bij aan de kwaliteit van de handhaving.