Als zoon van een Indische KNIL-officier leidde Ronald op Java en de Molukken een comfortabel en avontuurlijk leven. Op het Molukse eiland Ceram joeg hij overdag in de jungle met zijn vader op wilde dieren en ‘s avonds woonde hij de tjakalele, krijgsdansen van de oerwoudbewoners de Alifuren bij. Op jonge leeftijd kwam hij achter het geheim van de verdwijning van zijn Indische moeder en de mysterieuze dood van zijn onbekende Hollandse opa. Langzaam maar zeker werd Ronald onontkoombaar met de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog geconfronteerd. Als matroos vocht hij in de Pacific tegen de Japanse marine. Zijn vader werkte als krijgsgevangene jarenlang aan de dodenspoorweg in Birma. Andere familieleden belandden in een Japans interneringskamp op Java of verdwenen van de aardbodem. Na de Japanse capitulatie vocht hij tegen de Indonesische guerrillastrijders. In Batavia werd hij verliefd op het door de oorlog getraumatiseerde Joodse meisje Hannah. Na de onafhankelijkheid van Indonesië vertrok Ronald met zijn echtgenote naar Nederland. Ronalds echtgenote Hannah en zijn vriend en wapenbroeder Hans namen een verschrikkelijk besluit dat voorgoed het leven van Ronald zou beïnvloeden. Hij werd daarna verliefd op de voormalige verzetsleidster Mieke. Op oudere leeftijd nam hij afscheid van de zilverreiger die hij elke dag opzocht aan de oever van de Sloterplas in Amsterdam.