Voor het overgrote deel van de bevolking zijn de journaals op televisie de belangrijkste bron van informatie over wat er in de wereld reilt en zeilt. Televisie is letterlijk het venster op de wereld geworden. Tegelijk krijgen de televisiejournaals flink wat kritiek over zich heen: ze zouden te oppervlakkig zijn en politiek reduceren tot entertainment.Systematisch wetenschappelijk onderzoek over de inhoud van het televisiejournaal ontbreken echter tot nu toe. Veelal beperkt men zich tot het overnemen van gegevens uit Amerikaans onderzoek, of tot het nemen van enkele kleinere steekproeven. Het Electronisch NieuwsArchief (ENA) aan de Universiteit Antwerpen laat voor het eerst wel zo’n systematische analyse toe. Wetenschappers buigen zich in dit boek over de vraag welk soort nieuws de gemiddelde Vlaming nu eigenlijk wordt aangeboden.Het boek opent met een inleidend essay van de Amerikaanse politicoloog Pippa Norris (Harvard). Zij betoogt dat televisie ten onrechte wordt beschuldigd: ook al is de informatie noodgedwongen beperkt in vergelijking met de gedrukte media, dan nog bereikt de televisie een massaal publiek dat anders helemaal niets van politiek zou afweten. Vervolgens worden de Vlaamse televisie-journaals verder geanalyseerd, en daarbij gaat het zowel om de VRT als de VTM-uitzendingen.Dit boek is het resultaat van een intensieve interdisciplinaire en interuniversitaire samenwerking. Het is een must voor iedereen die geïnteresseerd is in politiek en in communicatiewetenschappen. Of ook gewoon voor iedereen die wel eens wil weten wat zij/hij nu eigenlijk voorgeschoteld krijgt bij het bekijken van het televisiejournaal.