De aanpak van geweldsmisdaden was een levensgroot probleem in de late Middeleeuwen. In het eerste deel van dit boek laat Corien Glaudemans zien hoe men in de graafschappen Holland en Zeeland probeerde de veten tussen hoge edellieden terug te dringen. In het tweede deel staat de vergelding na doodslag centraal. Deze kwam in alle lagen van de bevolking voor en werd, onder bepaalde voorwaarden, tot het begin van de zestiende eeuw geaccepteerd. Wel bestreed men deze bloedwraak indirect, bijvoorbeeld door beperking van wapengebruik en (gedwongen) vrede. Het laatste deel van het boek is gewijd aan de daders en de oplossing van conflicten. Er werd massaal gevlucht en verbannen, maar op een gegeven moment moest er toch een zoenovereenkomst gesloten worden. Aan de hand van vele voorbeelden wordt een levendig beeld geschetst van het eeuwenoude verschijnsel van wraak en weerwraak en de omgang hiermee in laatmiddeleeuws Holland en Zeeland.