De tragische vriendschap tussen Willem Kloos en Jacques Perk heeft hun leven getekend en is van grote invloed geweest op de ontwikkeling van de Nederlandse literatuur.
Al snel na de kennismaking op 15 mei 1880 is hun relatie zo intens dat ze liefdesgedichten voor elkaar schrijven. Later wordt Kloos steeds veeleisender, totdat zijn vriend het niet meer volhoudt en in het voorjaar van 1881 het contact verbreekt.
Kloos blijft gebroken achter. Wanneer hij niet veel later hoort dat Perk doodziek is, doet hij alles om zijn vriend nog te zien, maar Perk wil niets meer van hem weten.
Nadat Perk is gestorven, publiceert Kloos een daverend in memoriam met daarin een onverschrokken aanval op de gangbare poëzie uit die tijd. Hij wil dan nog maar één ding: zijn dode en nog vrijwel onbekende vriend door een bundeling van diens gedichten onsterfelijk maken.
In Onder de blauwe oneindigheid geeft Bart Slijper een schitterend beeld van dit ontroerende liefdesverhaal, dat nog steeds doorklinkt in onze literatuur.

Bart Slijper (1963) werkt aan een biografie van Willem Kloos, waarin diens intense vriendschappen en liefdes het uitgangspunt vormen. In 2007 verscheen zijn veelgeprezen biografie van J.C. Bloem, Van alle dingen los.