Waarom ga ik op pad?Vanaf 2006, toen ik samen met Thea mijn eerste stappen zette op een pelgrimspad naar Santiago de Compostela, heeft dit mij niet meer losgelaten. Ik ben met het hele pelgrimeren besmet geraakt. Trouw bezoek ik de regiobijeenkomsten van het Genootschap van St.Jacob afd. Limburg.De jaren na onze gezamenlijke tocht in 2006 vanaf St.Jean Pied de Port groeide bij mij de wens om ooit eens een lange tocht naar Santiago de Compostela te mogen maken. Een droom werd het voor mij. Het leek mij gewoon prachtig om een lange tijd alleen met mezelf te zijn. Zoeken naar antwoorden op de vele vragen die ik had. Van huis uit zou ik dan gaan lopen. Op de dag (19-10-2012) dat ik stopte met werken (vroegpensioen) is alles in een stroomversnelling geraakt. Via internet kwam ik op een Duits pelgrimsforum met mensen in contact over de “Via Jacobi”, de pelgrimsweg door Zwitserland. Al snel liet ik het idee varen om van huis uit te gaan. Mijn weg die ik zou gaan lopen stond vast: over oude pelgrimswegen. Dwars door Zwitserland, Frankrijk en Spanje. Met name de Via Jacobi, Via Gebennensis, Via Podiensis, Camino Aragón en de Camino Francés. Wegen met een rijke historie. Samen circa 2400 kilometer. Hiervoor zou ik ongeveer 100 dagen nodig hebben. Natuurlijk ook heel benieuwd hoe het op zo’n lange tocht zou gaan met mijn diabetes en coeliakie. Gedurende mijn pelgrimage hield ik trouw elke dag een dagboek bij op mijn mini ipad. Na mijn thuiskomst wilde ik hier iets mee gaan doen. Nu, dit boek is het geworden. Verwacht niet een opeenvolging van literaire hoogstandjes. Het is gewoon mijn dagboek, geschreven zoals ik mijn camino dag na dag heb mogen ervaren. Een boek met indrukken van de route ongerwaeg. Met verhalen van ongerwaeg. Met ontmoetingen van ongerwaeg. Met emoties van ongerwaeg. De titel die ik mijn boek heb meegegeven: Ongerwaeg… met een rugzak vol vragen. Antwoorden hoopte ik ongerwaeg te vinden. Daarom ging ik ook alleen op pad. Hoewel ik vaak heb moeten horen: geis ze ganz allein op paad! Ja, alleen. Vrij zijn in doen en laten. Dit boek is speciaal voor Thea, mien leef. Zij heeft mij de vrijheid gegeven om mijn droom te verwezenlijken. Zij was ook mijn steun en toeverlaat (op afstand) tijdens moeilijke momenten ongerwaeg. Grote bewondering voor haar dat ze mij heeft vergezeld van Genève naar Le Puy en Velay. 14 Dagen lang door regen, hagel, sneeuw, kou en heel veel modder.Dit boek beschrijft dag na dag mijn belevenissen, die ik mee heb mogen maken tijdens mijn 2400 km lange pelgrimstocht, door Zwitserland, Frankrijk en Spanje.Een tocht met vele bijzondere gesprekken en ontmoetingen.Een tocht waarbij ik vaak wandelde in eenzaamheid door prachtige streken, maar ook een tocht waarin de toenemende drukte op de camino me soms parten speelde.Een tocht ook waarin ik hoopte antwoorden te krijgen op vragen die in mijn leven spelen.Of dit gelukt is?...