In dit stevige boek vertelt onderwijzer Leo Verhaegen zijn levensverhaal. Hij is al enkele jaren rolstoelgebruiker, want hij is één van de duizend Belgen die lijdt aan ALS. Toch kijkt hij enorm dankbaar terug op zijn leven. ‘Een leven, waard om geleefd te worden’ zoals hij het zelf omschrijft.

Vanuit zijn fenomenaal geheugen beschrijft hij met veel detail hoe het leven in Heist en Hallaar er uitzag midden de 20e eeuw. Van een arm maar warm gezinsleven op de boerderij, over zijn studies en legerdienst tot zijn carrière als onderwijzer en directeur aan de Heistse basisschool ‘Onzea’. 

Leo vertelt over de geheimen van de duivensport en over de vreugden en verwikkelingen van het familieleven. Ook schetst hij hoe de beleving van seksualiteit tijdens zijn leven evolueerde en hoe hij, ondanks de uitdagingen van ALS, trouw blijft aan zijn geloof.