Onmetelijk optimisme
De oorlog is afgelopen, maar ligt vers in het geheugen. Sommig voedsel is nog op de bon. De economie herstelt zich, maar niet als een springveer. Dan gebeurt er iets bijzonders. In het hele land. In Amsterdam en Den Haag, maar ook in Groningen, Hengelo, Arnhem en Eindhoven. Jonge kunstenaars reiken een nieuwe kijk aan. Op de samenleving, op de dingen om ons heen. En bevlogen particulieren tonen het werk. Ze treden op als hoeders van een nieuwe fase in de cultuur en worden de 'onmisbare bewakers van een onmetelijk optimisme'. Natuurlijk speelt het Stedelijk met de legendarische Sandberg een inspirerende rol, doch zonder gedreven kunstenaars en kunstbemiddelaars zouden we niet ver zijn gekomen. Zonder kopers evenmin. D nu dreigt te worden vergeten. Zo'n vijftig jaar nadien. Het gezelschap is behoorlijk uitgedund, geheugens haperen, niet alles is keurig netjes bijgehouden. Daarom heeft Stichting Visioen en Visie de geschiedenis van het naoorlogse culturele ondernemerschap onderzocht en gedocumenteerd. Dat heeft zijn beslag gekregen in dit boek en in de gelijknamige door de AVRO uitgezonden 6 documentaires, waarvan een DVD is bijgevoegd. Daarin vertelt een dertigtal bekende kunstenaars en kunstbemiddelaars op een boeiende, soms ontroerende wijze over hun herinneringen aan de jaren vijftig en zestig.
Paul Mertz
citaat van H.J.A. Hofland
Onder redactie van:
Aat van Yperen
Frank Eerhart
Truus Gubbels