De onwetendheid is alom, in de politiek, de wetenschap, de religie en nog meer. Het mensenleven is te kort en het menselijk brein is te beperkt in zijn mogelijkheden om alles te doorgronden en te bevatten. Dat is de kern van het verhaal. Dan maar naar het andere uiterste, dat wat ons allemaal als een dreiging boven het hoofd hangt.
Het is de gevorderde onwetendheid van een Alzheimerpatiënte. Daar begint het boek mee, waarna het eindigt met een verhandeling over kosmologie en religie, over de wezenlijke en basale vragen in ons bestaan. Er is veel ontdekt en verklaard, maar dan blijkt ook dat nog zoveel in raadselen is verborgen. Met zijn onwetendheid staat de mens nog maar aan de wortels van de boom der kennis. De lijn van het verhaal is gelardeerd met diverse zijsprongen, met korte essay's over van alles. Het is een beetje autobiografisch. Verwacht geen gooi- en smijtwerk, ruwe taal of andere modernismen, wel enige milde humor en leesbaarheid.