Opa Goochel is een kinderboek en zo moet het ook gelezen worden. Vandaar ook die fijne luchtigheid die Deinert door het hele verhaal weet te behouden. Met vlotte pen geschreven in een meeslepende verteltrant en in een prachtig jasje gestoken. Maar schroom vooral niet als oudere ook dit boek te lezen en kom erachter waarom het belangrijk is dat jouw kinderen dit boek gaan lezen. Het is niet alleen leerzaam maar ook gewoon een heel leuk en soms zelfs ontroerend verhaal.

Opa Goochel is een verhaal vol liefde. Het is een verhaal waarin je duidelijk de gevolgen waarneemt van mensen die dementie krijgen; het is geen heftig verhaal, maar het laat deze ziekte wel zien zoals het is: het is niet meer terug te draaien. Door de mooie, rustige schrijfstijl van Yvonne Deinert is het een verhaal geworden waar kinderen van deze leeftijd zich in zullen kunnen herkennen en waardoor onderwerpen als dementie en Alzheimer kans krijgen om besproken te worden.

Opa Goochel is een liefdevol verhaal over de relatie tussen een sympathieke opa en zijn minstens net zo sympathieke kleinzoon. Een fijn leesverhaal voor jonge lezers die al goed zelfstandig kunnen lezen, over goochelen, vriendschap, prille liefdes en dementie. Hoewel het boek voornamelijk over goochelen lijkt te gaan, is dementie de rode draad in het geheel. De problematiek waar familie en vrienden en de dementerende zelf tegenaan lopen, is op een verfijnde wijze verwerkt..

Dit is een kinderboek met een dieper liggende laag. Het onderwerp dementie/Alzheimer is op mooie wijze vervlochten met het verhaal. Maar nergens wordt het te zwaar. Het is echt geschreven voor de leeftijdscategorie zonder te verdrietig of dramatisch te doen. Het vertelt het leven in alle eerlijkheid. Het laat het belang van samenzijn met ouderen zien. En de sterke band tussen een opa en zijn kleinzoon.