Jongeren zouden niet solidair zijn, niet milieubewust, niet politiek betrokken, niet geduldig en ook nog eens ongezond. Ze zouden narcistisch zijn en denken dat de hele wereld om hen draait. Als dat allemaal al zou kloppen, dan zou dat toch zeker moeten liggen aan onze samenleving, met al haar vooroordelen, hokjesgeest, hang naar status en bezit, tegenstellingen, concurrentie, machtstrijd.
Als je opgroeit in zo'n wereld, waarin narcisme en hebberigheid lonen, oorlog en misdaad mogen, leiders louter gebrek aan visie tonen, migranten winst moeten opleveren en wereldvreemde politici alleen nog elkaar vliegen afvangen, dan zou je vanzelf gaan denken dat het zo moet.
Gelukkig is de werkelijkheid anders. Jongeren hebben genoeg van al dat egoïsme. Problemen in economie en ecologie maken duidelijk dat we niet los van elkaar en de wereld staan. Door vertrouwdheid met gebruik van digitale media ontwikkelt de jonge generatie een besef van samenhang dat in de samenleving nu nog nauwelijks wordt aangesproken. Het is een gevoeligheid voor het gezamenlijk creëren van meerwaarde. Nieuwe competenties brengen een samenleving van verbinding voort die de cultuur flink zal opschudden. Een enorme verschuiving in macht en omgangsvormen zal het gevolg zijn.
De auteur baseert zijn inzichten op intensieve contacten met jongeren tijdens 'Your World': een indrukwekkende verzameling projecten, workshops en evenementen in Rotterdam -eerste Europese Jongerenhoofdstad in 2009- waar onder meer geëxperimenteerd werd met nieuwe begeleidingsmethodieken gebaseerd op onderlinge samenhang.
In Our World doet Platteel daarvan verslag en beschrijft de aanstaande verandering met haar mogelijke consequenties. Vanuit de nieuw te ontwikkelen verbindingssamenleving reikt hij mogelijkheden aan om te komen tot een cultuur waarin iedereen zich gehoord en erkend voelt. Want de wereld is nooit af en wordt in onderlinge samenhang telkens opnieuw vormgegeven.Our WorldAndré PlatteelJongeren zouden niet solidair zijn, niet milieubewust, niet politiek betrokken, niet geduldig en ook nog eens ongezond. Ze zouden narcistisch zijn en denken dat de hele wereld om hen draait. Als dat allemaal al zou kloppen, dan zou dat toch zeker moeten liggen aan onze samenleving, met al haar vooroordelen, hokjesgeest, hang naar status en bezit, tegenstellingen, concurrentie, machtstrijd.Als je opgroeit in zo'n wereld, waarin narcisme en hebberigheid lonen, oorlog en misdaad mogen, leiders louter gebrek aan visie tonen, migranten winst moeten opleveren en wereldvreemde politici alleen nog elkaar vliegen afvangen, dan zou je vanzelf gaan denken dat het zo moet.Gelukkig is de werkelijkheid anders. Jongeren hebben genoeg van al dat egoïsme. Problemen in economie en ecologie maken duidelijk dat we niet los van elkaar en de wereld staan. Door vertrouwdheid met gebruik van digitale media ontwikkelt de jonge generatie een besef van samenhang dat in de samenleving nu nog nauwelijks wordt aangesproken. Het is een gevoeligheid voor het gezamenlijk creëren van meerwaarde. Nieuwe competenties brengen een samenleving van verbinding voort die de cultuur flink zal opschudden. Een enorme verschuiving in macht en omgangsvormen zal het gevolg zijn.De auteur baseert zijn inzichten op intensieve contacten met jongeren tijdens 'Your World': een indrukwekkende verzameling projecten, workshops en evenementen in Rotterdam -eerste Europese Jongerenhoofdstad in 2009- waar onder meer geëxperimenteerd werd met nieuwe begeleidingsmethodieken gebaseerd op onderlinge samenhang.In Our World doet Platteel daarvan verslag en beschrijft de aanstaande verandering met haar mogelijke consequenties. Vanuit de nieuw te ontwikkelen verbindingssamenleving reikt hij mogelijkheden aan om te komen tot een cultuur waarin iedereen zich gehoord en erkend voelt. Want de wereld is nooit af en wordt in onderlinge samenhang telkens opnieuw vormgegeven.'Als je weet wat je uniek maakt, dan weet je waar je kracht zit, en kun je van daaruit bijdragen aan je omgeving, aan de wereld'. André Platteel adviseert bedrijven en individuen bij dit ontdekkingsproces. Zo was hij voor de eerste Europese Jongerenhoofdstad verantwoordelijk voor de projecten met co-creatie als uitgangspunt en bedacht hij het bindende thema. Eerder schreef hij 'Symbol Soup' (1999), een analyse van hedendaagse beeldcultuur, 'The Tale of Red and Orange' (2002), een sprookjesgedicht over postmodernisme, en 'Margeting' (2004), een analyse van de hedendaagse vermarkte cultuur.