Bijna alle gedichten in deze bundel zijn geschreven in het dialect van Goeree en Overflakkee. Op 1 februari 1953 trof de watersnoodramp ook dit eiland.
Naast enkele gedichten is een verhaal over deze ramp, geschreven door Aat Kievit-Knöps, opgenomen in de bundel. Zij vertelt hoe het er in die dagen in het ziekenhuis te Dirksland aan toe ging.
Wind en water lopen als een rode draad door de gedichten, die verleden en heden in eenvoudige, mooie streektaal, weergeven.