"In dit boek maken de auteurs de balans op van drie decennia onderwijssociologie. De onderwijssociologie werd in de jaren zeventig van de vorige eeuw groot met onderzoek naar ongelijke onderwijskansen. Geheel in lijn met het optimisme van de ‘maakbare samenleving’ werden in die tijd grootscheepse overheidsinterventies voorgesteld om iets aan deze ongelijke onderwijskansen te doen. Dertig jaar later is duidelijk dat overheidsinterventies maar een bescheiden effect hebben in het bestrijden van ongelijkheid.

Aan het begin van de 21e eeuw komen in de onderwijssociologie nieuwe thema’s op. De aandacht voor traditionele schoolse vaardigheden verbreedt zich naar competenties. Verder is er toenemende aandacht voor de bijdrage die het onderwijs kan leveren aan sociale cohesie in de samenleving.

Het boek opent met een bijdrage van Jules Peschar, waarin hij een fraai overzicht geeft van dertig jaar onderwijssociologie. Daarna wordt stilgestaan bij de thema’s die Peschar aanroert, te beginnen met het onderzoek naar ongelijke onderwijskansen en het achterstandenbeleid. Aandacht is er ook voor de onderwijskansen van migrantenkinderen, zowel in Nederland als ver daarbuiten. Hierna verschuift de aandacht naar hernieuwde thema’s omtrent burgerschap en sociale cohesie, en wordt ingegaan op de relatie tussen onderzoek, beleid en het onderwijs. Tot slot wordt een geheel nieuw perspectief geschetst voor de onderwijssociologie in de toekomst."