De titel van dit boek, met name het woord ‘Overleven’ geeft al een beetje aan hoe het leven van de schrijfster eruit zag. Het ging niet over rozen. Toch heeft ze zich staande gehouden. Haar liefde voor haar kinderen is gebleven, misschien wel sterker geworden, ondanks dat die liefde niet altijd beantwoord werd en wordt.Op momenten dat het gordijn van narigheid leek op te trekken, viel er vaak weer een ander doek om de boel in de war te gooien. Toch telkens doorgaan en net als een feniks uit de as weten te herrijzen.Hennie Appel kan vertellen, dat blijkt in dit boek. Ze kan ook verhalen vertellen aan haar lieve kleinzoon. Daarenboven kan ze dichten en in die gedichten legt ze haar ziel bloot. Dat is niet gemakkelijk, en zeker niet om er mee naar buiten te komen. Dit boek is de getuige dat ze de stap heeft durven zetten en dat is moedig.Hoe moedig, mag u, als lezer, zelf beoordelen…Het schilderij op de voorkant van dit omslag is er een uit de collectie van haar man André.