Hoe de mens, zijnde natuur, niets eigens in zich heeft, waarbij alles te herleiden is tot fysische processen, ook het psychische en hoe hij in de werkelijkheid beperkt wordt door zijn mens-zijn.Het is ons mens-zijn, vanuit een verfrissende invalshoek bekeken, met als filosofisch onderliggend gedachtegoed dat er niets eigens, met een eigen verantwoordelijkheid, aan te pas komt en waarbij het psychische altijd te herleiden is tot fysische processen. Het hebbende over de mens, in zijn maatschappelijke werkelijkheid, is de onderliggende gedachtegang dat niet alles vlekkeloos verloopt, juist omdat de mens is, wat hij is. Voortdurend zoekt men dan naar een schuldige, zoals bijvoorbeeld de overheid, terwijl zal blijken dat de verantwoordelijkheid meestal bij onszelf ligt, zijnde de maatschappij. Of iets is onrechtvaardig, omdat de natuur nu eenmaal onrechtvaardig is.