Ik land als een roofvogel op zijn vuistSamen nippen we van de avond tot de nachtons belachelijk maakt, zwart gefluister, kleine liefdesAlleen op het eerste gezicht is de poëzie van Sasja Janssen vrolijk en bont als een veld vol bloemen. Want wie beter kijkt, ontdekt al snel hoe vervreemdend de beelden zijn die ze gebruikt, hoe donker de wolken boven haar landschappen, hoe gedempt het licht in haar huiskamers. Alsof alles zich voorbereidt op het definitieve 'je leven of ik schiet', zoals ze het zelf uitdrukt.