Heel wat Belgen maakten tijdens WOII een bewuste keuze: collaboratie of verzet. Over die laatste groep is in België veel minder bekend dan over de eerste.
Nochtans telden verzetsgroepen naar het einde van de oorlog toe ongeveer 150.000 leden. In de zomer van 1944 pleegden ze tot 600 sabotageacties per maand en via ontsnappingslijnen konden honderden piloten naar Engeland terugkeren. De sluikpers sprak de burgers moed in, tienduizenden documenten voedden de geallieerde inlichtingendiensten en de hulp van het verzet bij de bevrijdingsgevechten was reëel. Helaas pleegden verzetslieden ook 850 brute moorden op collaborateurs. Na de oorlog liet dat vooral in Vlaanderen een wrange herinnering na.

Dit boek geeft een heldere uitleg bij de juiste toedracht van de feiten en reikt de sleutels aan om zelf op zoek te gaan naar het oorlogsverleden van familieleden in binnen- en buitenlandse archieven.

Met een inleiding van Nico Wouters, directeur van het CegeSoma (Studie- en documentatiecentrum Oorlog en hedendaagse Maatschappij).