De Oudfranse Arturroman Lancelot en prose werd tussen circa 1235 en circa 1350 zeker drie maal in het Middelnederlands vertaald, misschien zelfs vijf maal. Er bestaat een fragmentarisch overgeleverde, zeer vrije bewerking in verzen (Lantsloot vander Haghedochte), een vertaling in proza (voor een klein deel bewaard gebleven in de zogenoemde Rotterdamse Fragmenten) en een vertaling in verzen (Lanceloet), die deel uitmaakt van het geheel van teksten dat de Lancelotcompilatie genoemd wordt. Sinds 1977 wordt er in het kader van het Utrechtse Lancelotproject naar gestreefd dit corpus van Middelnederlandse Lancelotromans door middel van studies en tekstedities toegankelijk te maken voor het internationale Arturistische onderzoek. De uit dit project resulterende boeken worden gepubliceerd in de reeks 'Middelnederlandse Lancelotromans'. Dit deel bevat een uitgave van vs. 1-5530 van de Lancelotcompilatie van de hand van Bart Besamusca en Ada Postma. De inleiding geeft een algemene introductie op de compilatie, waarbij aandacht wordt besteed aan de samenstelling van de compilatie, de identiteit van de compilator en de werkzaamheid van de zogenoemde corrector. De verantwoording van deze nieuwe editie is geschreven door W.P. Gerritsen, leider van het Lancelotproject. Jan Willem Klein besluit de inleiding met een nieuwe codicologische beschrijving van de bronnen.