Dit boek bevat het ontwerp van een theorie voor de praktijk van de pastorale zorg. De auteur zoekt aan de hand van centrale antropologische en theologische vragen het gesprek met theologiestudenten, pastores en andere pastorale werkers over de identiteit van de pastorale arbeid in relatie tot andere vormen van zorg en begeleiding.

Tevens wordt een beeld geschetst van de stormachtige ontwikkeling van het pastoraat en de pastorale theologie gedurende de afgelopen 50 jaar. Op historische gronden kan een vijftal opvattingen van pastorale zorg worden onderscheiden, waarvan al in de klassieke oudheid sporen terug te vinden zijn.

Hier wordt gekozen voor een benadering waarin het begrip zorg wordt bezien vanuit 'heel de mens', onder het aspect van diens geestelijk functioneren.