Mels de Jong bereidt al enige tijd de grote biografie voor van Paul leautaud, over wie hij reeds in Maatstaf publiceerde. Mels de Jong schetst nu Paul leautaud als de eeuwige burger van Parijs. Hij wandelde tijdens tientallen jaren dat hij de Mercure werkte als 'jantje van alles'van zijn werk naar zijn huis, aan de rand van de stad. Daar zaten zijn katten, honden, apen en ganzen op hun vast plekje op zijn thuiskomst te wachten. Zelfs in de oorlog, toen de Parijzenaars watertanden naar elk voedsel, bracht Leautaud hun maaltje bij elkaar. Dit is slechts een aspekt van deze wonderlijke man, die ook zijn beroemde Journal Litteraire van bijna twintig banden schreef en enkele met de hoogste prijzen bekroonde literaire romans schreef. Léautaud, die stierf in 1956, was een mythische figuur in Frankrijk. Hij leefde alleen en soms isolaat, maar anderzijds kende hij alle Gfranse schrijvers. Zijn vrouwen en minaressen richtte na zijn dood een tijdschrift voor hem op. De grote Franse biografie ontbreekt echter nog altijd, Mels de Jong zal hier in 2005 een einde aan maken. Abbé Mugnier, de biechtvader van sjiek Parijs, zei over Léautaud: Op de dag van het laatste oordeel zullen zoveel honden en katten een goed woordje voor hem doen dat toch alle deuren voor hem open gaan.'