"Jarenlang zie je elkaar niet, en dan, verrek, sta je op de hoek van een tochtige straat plotseling weer tegenover elkaar. Nee, we zijn toen niet aan het rehabiliteren geslagen. Eigenlijk interesseerde dat ons niet meer. We hebben gewoon de draad weer opgepakt. Waar hij ongeveer lag. We hebben weer gelachen, zij het met iets van een zandsmaak in onze mond. We hebben hem en elkaar op de schouder geslagen en tegen de borst gestompt en we hebben opgeschreven wat hij ons gezegd heeft. En vervolgens zijn we alle drie gewoon weer verder gegaan."
Een bericht van gene zijde
Een bijzonder eerbetoon aan een man die nog zoveel te vertellen had, maar helaas voortijdig monddood is gemaakt.