In 1936 werd ik dienstplichtig en de kapitein, de commandant van het onderdeel waarbij ik ingedeeld was, had de gewoonte in de eerste veertien dagen persoonlijk met iedere recruut kennis te maken.Toen ik aan de beurt was, bladerde hij in een pak beschreven vellen papier en zei: ´Jij zult niet veel belangstelling hebben voor ons land.´´Maar dat is onzin,´ reageerde ik verontwaardigd. ´Dit is mijn land en ik wil nergens anders in de wereld wonen dan hier.´Dat was toen en nu meer dan ooit.Als ik na de Tweede Wereldoorlog voor een korte of langere periode in het buitenland verbleef, was ik altijd blij weer thuis in Nederland te zijn. die natuurlijke verbondenheid was en is verstrengeld met onze geschiedenis. Vandaar dit boek