Inhoudsopgave 1 Inleiding; 1 Inleiding en probleemstelling; 2 Ambitie en wijze van aanpak; 3 Enkele belangrijke begrippen en uitgangspunten; 2 Categorisering en politiek ongemak: overheidscommunicatie in Nederland; 1 Inleiding; 2 De gedachtevorming over overheidscommunicatie in Nederland; 3 Politieke overheidscommunicatie in Nederland; 4 De verhouding tussen theorie en praktijk; 5 Conclusie; 3 Eerlijk, gebalanceerd, onpartijdig en neutraal: de Ierse McKenna-principles; 1 Inleiding; 2 Het constitutionele en wettelijke kader rondom referenda; 3 Een onrechtmatige regeringscampagne: McKenna en Hanafin; 4 De reikwijdte van McKenna: Coughlan en Doherty; 5 De regering opnieuw in de fout: McCrystal en Jordan; 6 Kritiek op de McKenna-jurisprudentie; 7 Conclusie; 4 Neutraliteit en gelijke kansen: over Öffentlichkeitsarbeit in Duitsland; 1 Inleiding; 2 Wilsvorming, Chancengleichheit en Neutralität; 3 Ontwikkelingen na 1977; 4 Vrijheid van meningsuiting en de hoedanigheid van de spreker; 5 Conclusie; 5 Juridische grenzen aan politieke overheidscommunicatie in Nederland; 1 Inleiding; 2 De noodzaak van nadere normering van politieke overheidscommunicatie; 3 Lessen uit Ierland en Duitsland; 4 Een toetsingskader voor politieke overheidscommunicatie in Nederland; 5 Toepassing van het toetsingskader; 6 Conclusie; 6 Conclusie; 1 Doel van het onderzoek; 2 Overheidscommunicatie in Nederland; 3 Lessen uit Ierland en Duitsland; 4 Het toetsingskader voor politieke overheidscommunicatie; 5 Tot slot; Lijst van aangehaalde bronnenDit boek biedt parlementsleden, voorlichters en rechters een juridisch toetsingskader aan de hand waarvan zij politieke overheidscommunicatie kunnen beoordelen.Overheidscommunicatie biedt burgers een belangrijke inkijk in wat de overheid zoal van plan is, waar zij de publieke middelen aan besteedt en welke resultaten zij behaalt. Maar mag de overheid die communicatiebevoegdheid ook inzetten om burgers te vertellen hoe zij moeten stemmen tijdens verkiezingen of referenda? Of om een minister eens flink in het zonnetje te zetten in de hoop dat dat stemmen oplevert bij de volgende verkiezingen? Kortom: mag de overheid door middel van communicatie proberen burgers een bepaalde politieke visie op te dringen?In Nederland is er geen passend antwoord op dit soort vragen. Daarom biedt dit boek parlementsleden, voorlichters en rechters een juridisch toetsingskader aan de hand waarvan zij politieke overheidscommunicatie kunnen beoordelen. Inspiratie voor het toetsingskader komt mede uit rechtspraak uit Ierland en Duitsland. Politieke overheidscommunicatie geeft zo niet alleen een actueel inzicht in de ontwikkelingen in het Nederlandse denken over overheidscommunicatie, maar is daarnaast een rijke bron van informatie over de wijze waarop rechters in Ierland en Duitsland tegen overheidscommunicatie aankijken.