De evolutie van de kunstzinnige identiteit van Khiara begon aan de Kunstacademie van Hasselt, waar ze zichzelf letterlijk blootgeeft als model. Het werd haar al snel duidelijk dat kunst in twee richtingen werkt. Terwijl zij het enige studieobject is van zoveel mensen samen, staan al diezelfde mensen ook oog in oog met haar. Toch is ze geen voorwerp, maar een vrouw van vlees, bloed en emotie. Zo observeert ook zij wat er rondom haar gebeurt, als empaat. Er ontstond een dynamiek die leidde naar een dieper kunstenaarschap in woord en beeld. De beelden die ze opwekt zijn gebonden aan ingevingen rond momenten en personen, waardoor een mooie kleurrijke wisselwerking tussen lezen en kijken kan worden ervaren.