Vanuit dezelfde plek kan het landschap er totaal verschillend uitzienPoëzie laat de mens reflecteren op zijn bestaan, op een andere manier na te denken over het leven en de verhouding tot de wereld om zich heen. Natuur en cultuur zijn altijd in beweging. Er is verwondering, er is vitaliteit. Vitaliteit is van de natuurkrachten de onverwoordbare levenskracht. De taal, de metaforen, de mythe. Kunst roept een beleving op in welke vorm dan ook. De mens speelt met ongrijpbare krachten in woord en beeld. Je hoort de wind zingen, de cello klinken, huilen en betoveren. Golven beuken tegen de rotsen en de taal probeert het te visualiseren. Chaos en georganiseerde chaos, de betekenis overstijgend. Een visueel uitdagend gedicht of kunstwerk, een symfonie in een intuïtieve vorm in taal en beeld.