Hulpverleners in de zorg voor oude mensen met psychogeriatrische problemen zien die problemen nogal eens als het gevolg van een fatale hersenziekte. Dat de ziektebeelden sterk beïnvloed worden door emotionele problemen en sociale omstandigheden wordt daarbij wel eens uit het oog verloren. In dit boek besteedt de auteur juist aandacht aan het laatste. Het is voor hulpverleners zinvol om te leren kijken naar de levensgeschiedenis van cliënten. Als je meer van een patiënt afweet, begrijp je en accepteer je zijn soms moeilijke gedrag. Psychogeriatrische zorg betekent vooral actief bezig zijn om een warm leefklimaat op te bouwen zodat die kwetsbare oude mensen zich veiliger kunnen voelen. Hulpverleners moeten een andere omgangstaal leren, de non-verbale taal, om met demente mensen te kunnen communiceren.