Een civielrechtelijke zaak winnen of verliezen kan terug te voeren zijn op inhoudelijk gelijk hebben of niet, maar ook op het goed en tijdig omzeilen van fatale termijnen en verjaringsdossiers, het tijdig lezen van de kleine lettertjes of het ter hand stellen daarvan, of op het opwerpen van onverwachte blokkades. Soms hebben vervalclausules, verjaringstermijnen, terhandstellingsplichten, en wat dies meer zij, meer weg van een boobytrap, valkuil of instinker dan van een zinvolle verdeling van rechten en plichten in een civielrechtelijke rechtsverhouding. Daarover gaat dit boek. Maar er zijn nog meer instinkers: voor beleidsmakers bijvoorbeeld, die denken een probleem op te lossen zonder in te zien dat ze een ander probleem creëren. Of voor onervaren deelnemers aan het rechtsverkeer die door onwetendheid structureel op achterstand komen te staan.De auteurs besteden aandacht aan herkomst, doel en strekking van verschillende boobytraps, valkuilen en instinkers. Zij gaan ook na in hoeverre het recht verbeterd kan worden om beter tegemoet te komen aan de belangen van partijen, om beter hanteerbaar recht te verkrijgen en om effectiviteit van wettelijke regels te waarborgen. Met het schrijven van hun bijdrage aan dit boek voltooiden de auteurs - onder begeleiding van de redacteuren - hun Master Privaatrecht of Master Aansprakelijkheid en Verzekering aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.