Dit onderzoek richt zich op de vraag hoe de productiviteit van de 19 rechtbanken en 5 gerechtshoven zich in de periode 2002-2005 heeft ontwikkeld. Per saldo blijkt de productiviteit over die periode bij zowel de rechtbanken als de gerechtshoven te zijn gestegen. Zowel over de jaren als tussen de gerechten zijn niettemin flinke productiviteitverschillen zichtbaar. Hiervoor zijn verscheidene verklaringen. Zo blijken de schaal van productie en de voorraad en instroom van zaken van belang, maar ook hoe middelen worden ingezet en zijn georganiseerd.
De relatie tussen productiviteit en een aantal beschikbare proces- en kwaliteitsindicatoren is eveneens onderzocht. Toch blijven er veel ontwikkelingen en verschillen onverklaard.
In de discussie over de organisatie van de rechtspraak (bijvoorbeeld over wenselijke schaalgrootte en samenwerking), de financiering ervan (bijvoorbeeld de kostprijzen) en de 'best practices' komt dit onderzoek goed van pas. Daarnaast kunnen de in dit rapport gevonden verbanden tussen ingezette middelen en afgehandelde zaken per gerecht een beter inzicht geven in de werking van de justitiële keten.