Sinds de oprichting van de reddingsmaatschappijen in denegentiende eeuw, worden schipbreukelingen door eentoegewijde organisatie de helpende hand geboden. Maaris het juist te veronderstellen dat schipbreukelingen voordie tijd aan hun lot werden overgelaten?Al vanaf de achttiende eeuw komt er meer aandacht voor het redden van mensen. Dankzij nieuwe regelgeving enwetenschappelijke publicaties groeit de kennis over hoemen een drenkeling snel en veilig aan wal kan krijgen.Maar waren de omstanders aan de kust – dichtbij de plekwaar de meeste scheepsrampen zich voltrokken – ookbekend met de nieuwe inzichten?Aan de hand van een aantal scheepsrampen op de rede rondom Texel, een belangrijk handelsknooppunt in deachttiende eeuw, wordt in dit boek onderzocht wat menwerkelijk wist van verdrinkingspreventie. Hoe verliepende reddingen van de schipbreukelingen? Wie waren erbijbetrokken? Wat gebeurde er met de verdronkenen enwas er zorg voor de nabestaanden? Redden op de rede biedt een heldere en boeiende kijkop het reddingswezen in de Waddenzee voordat het zijngeorganiseerde vorm kreeg.