Wie zijn wij ten diepste voor elkaar als gezamenlijke herinneringen niet langer onze relatie bepalen?
Als alles "weg valt", wat is dan aanwezig?
Wat is de grondtoon van Leven?
Deze gedichten gaan over het vinden van een weg door de jungle van verwarring en het opgeven van de behoefte om (zelf )bescher-mend te zijn. Met een groeiend vertrouwen dat er niets van belang verloren gaat. Met deze ziekte omgaan is meer dan de ellende het hoofd te bieden. Het leven nodigt ons uit ons hart te blijven openstellen voor nabijheid.
Toen mijn moeder niet meer wist dat ze mijn moeder was en ik haar kind, toen bleef de liefde over.
Naast dat ze mij het leven heeft geschonken ben ik haar dankbaar voor het ontdekken van de kracht die het leven draagt; Liefde.
Mijn wens is dat dit eerbetoon aan een dierbaar mens tot steun en inspiratie mag zijn voor velen.